Afbeelding: kat in gras

Ontwormen

Ontwormen is noodzakelijk, omdat een aantal soorten wormen zoals de meest voorkomende, de spoelwormen, een bedreiging vormen voor de gezondheid van mens en dier. Besmetting van de kat met spoelwormen (Toxocara) kan zoveel mogelijk worden voorkomen door de dieren te ontwormen volgens een strikt schema. Gebruik voor het ontwormen een middel met een brede werking, zodat meerdere soorten wormen worden bestreden.

Het allerbelangrijkste is het ontwormen van de kittens. Een kitten wordt besmet met wormen via de moedermelk, en weer later door het opeten van besmettelijke wormeitjes. Kittens moeten daarom op een leeftijd van 4, 6, en 8 weken worden behandeld tegen wormen, en daarna elke maand tot 6 maanden oud. De eerste behandelingen zouden dus plaats moeten vinden bij de (gelegenheids)fokker, die dan tegelijk met de kittens ook de zogende moederpoes ontwormt. De nieuwe eigenaar ontwormt de kitten dan op een leeftijd van 2, 3, 4, 5, en 6 maanden leeftijd.

• Volwassen dieren moet u minstens 4 x per jaar ontwormen.

• Ontworm alle dieren in huis gelijktijdig.

• Gebruik Milbactor of Broadline.

Ondanks alle kennis en moderne medicijnen zijn er nog steeds erg veel dieren besmet met wormen. En een aantal van deze wormen zijn ook gevaarlijk voor de mens (zoönose). Het merendeel van deze infecties wordt niet herkend. In sommige gebieden hebben 23% van de mensen antistoffen tegen Toxocara (de spoelworm) in het bloed, wat wijst op een intensief contact met de spoelworm. Geschat wordt dat er jaarlijks 3 tot 6 miljoen mensen te maken hebben met in het lichaam rondtrekkende larven van de spoelworm Toxocara, afkomstig van hond en kat, met tienduizend gevallen die tot ziekte leiden.

De volwassen worm Toxocara leeft in de darm van hond en kat en legt daar de eitjes, tot 200.000 per dag! De eieren komen met de ontlasting naar buiten. Na een rijpingsperiode van 2 weken zijn ze besmettelijk voor de mens. Vooral kinderen die buiten spelen in zandbakken en volwassenen die graag tuinieren, zonder op tijd de handen te wassen, lopen het grootste risico. Zelfs in potgrond en compost zijn eitjes gevonden.

Een goede persoonlijke hygiëne, het opruimen van de ontlasting van huisdieren om de infectiedruk in de omgeving te verminderen, en kinderen niet blootstellen aan een besmette omgeving zijn de belangrijkste preventieve maatregelen. De kans dat een mens besmet raakt door aaien van een hond of kat wordt als nihil beschouwd en niet van betekenis.

Na opname van de besmettelijke eitjes komen in de maag de larven vrij, die een trektocht door het lichaam gaan maken en vervolgens in een ruststadium overgaan. In de meeste gevallen merkt de gastheer (mens of dier) hier niets van, bij ernstiger infecties wel door aantasting van de organen waar de larven doorheen trekken, zoals vage buikklachten bij kinderen.

Zo komt de larve, in uitzonderlijke gevallen, ook terecht in het oog. Recente informatie wijst erop dat tot wel 10 van de 100.000 kinderen hiermee te maken kan krijgen. De diagnose zal echter in veel gevallen door onbekendheid in combinatie met het vage klachtenbeeld gemist worden.

Na een infectie met spoelwormen wordt weerstand opgebouwd. Oudere dieren hebben dus minder wormen “aan boord” dan dieren onder de leeftijd van één jaar.

Gaat u op vakantie met uw kat naar Zuid- of Midden-Europa, dan kan uw kat daar gemakkelijk een infectie oplopen met een meer “exotische” worm.

Haakwormen (Ancylostoma) komen voor in subtropische gebieden (Zuid-Europa). Larven dringen via de huid naar binnen. De volwassen worm leeft in de dunne darm. Bloederige diarree en bloedarmoede kunnen het gevolg zijn.

De vossenlintworm (Echinococcus multilocularis) komt voor bij de vos in grote delen van Midden-Europa. De kat wordt besmet na het vangen en opeten van besmette knaagdieren. Dat geeft zelden of nooit problemen. Maar de mens kan vervolgens weer als tussengastheer optreden: na opname van eitjes kunnen onvolgroeide stadia een aandoening van de lever en de longen veroorzaken. Na verblijf in een besmet gebied is het raadzaam uw kat te ontwormen met een middel wat goed werkt tegen de vossenlintworm, zoals Milbactor of Broadline.

De hartworm (Dirofilaria immitis) komt voor in Zuid-Europa, vooral rondom de Middellandse Zee, en wordt overgebracht door steken van besmette muggen. De volwassen wormen leven in de longslagader, en zijn dan niet meer te bestrijden. Infecties moeten we dus zien te voorkomen door preventieve behandelingen: de larven worden dan gedood voordat ze zich ontwikkelen tot volwassen wormen.

Milbactor tabletten doden de larven in het dier. Na een verblijf van een maand of minder in een besmet gebied wordt de kat behandeld op de dag van thuiskomst en een maand later. Bij een verblijf van langer dan een maand in een besmet gebied is het verstandig de kat te behandelen na een maand verblijf in het gebied, daarna maandelijks, tot en met een maand na thuiskomst.

Al deze wormen worden goed bestreden door gebruik van een wormmiddel met een breed spectrum: Milbactor of Broadline.