Afbeelding: Donna_vlak_voor_OK_aangepast_01

Donna; persisterende ductus arteriosus van Botalli

We hebben er even mee gewacht omdat we zeker wilden weten dat alles goed ging. Maar het is dan nu zo ver, Donna is patiënt van de maand geworden! Deze Mechelse Herder, geboren in november 2007 kwam in januari van dit jaar voor haar tweede inenting. Ze maakte een gezonde indruk en was een echte levendige pup volgens de eigenaar. Echter tijdens de gezondheidscontrole werd iets vervelends waargenomen, een duidelijke hartruis. Drie weken later was het beeld nog duidelijker; Donna had vermoedelijk een persisterende ductus. 

Officieel heet dit een persisterende ductus arteriosus van Botalli. Dit is een bloedvat dat vlak bij het hart tussen de hoofdslagader en de longslagader zit. Na de geboorte moet dit sluiten om te voorkomen dat zuurstofrijk en zuurstofarm bloed met elkaar vermengen. Ook bij de mens komt deze aandoening voor. Bij honden is bekend dat 67% van deze patiënten sterft voor het eerste levensjaar. De klassieke behandeling van een persisterende ductus bestaat uit het afbinden van het bloedvat. Dit is echter een moeilijke operatie die doorgaans door specialisten wordt uitgevoerd. Ten eerste omdat het een open hart operatie is, ten tweede omdat er nogal wat risico’s zitten in de anesthesie. Dit komt onder andere doordat er een klaplong ontstaat bij het openen van de borstholte en er plots veel verandert in de bloedsomloop als de ductus wordt afgebonden.

Om praktische redenen en in samenspraak met ons, besloot de eigenaar om de operatie door ons te laten uitvoeren. Na teamoverleg en het aanstellen van een speciale anesthesieassistent, zijn we er aan begonnen. Er werd een infuus, en beademingstube aangelegd en middels een extra veilige narcose werd Donna in slaap gebracht. Het operatieveld werd voorbereid, de borstkas geopend waarna we op zoek konden naar de ductus. Deze ligt tussen twee belangrijke zenuwen en erg dicht tegen het hart aan.

De ductus werd al snel gevonden maar toen moest het meest spannende nog gebeuren. Om het bloedvat af te binden moeten er namelijk twee hechtingen onderdoor gehaald worden. Dit is lastig want het bloedvat ligt strak tegen het hart aan en soms moet er echt wat ruimte vrij geprepareerd worden.  Gelukkig lukte dit zonder het hart te beschadigen en grote bloedingen bleven uit. 

Na het sluiten van de borstkas was Donna nog wel even flink suf. Maar toen ze ’s avonds de dierenarts hoorde die op controle kwam, zat ze als een echte waakhond al weer te blaffen in haar hok. Na wat lekkers wist ze dat alles goed was en op zoek naar meer eten liep ze kwispelend al weer rond. En dat nog maar net 6 uur na de operatie! 

Momenteel gaat het goed met Donna, ze groeit goed en heeft het naar haar zin. Er is van de grote hartafwijking nu bijna niets meer te horen en de verwachting is dat ze gewoon oud zal kunnen worden zonder dat ze ergens last van heeft. Donna,  een bijzondere hond met een bijzonder verhaal. Veel succes!

Donna_1_5_maand_na_ok_aangepast_01
Donna_hechtingen_om_ductus_heen_aangepast_01