Afbeelding: Bowieooggezwollen grasaar

Hond Bowie; grasaar in het oog

Een paar weken geleden kwam Bowie, een Tibetaanse Terriër van toen 9 maanden oud, bij ons op de praktijk. Bowie had om onverklaarbare redenen plotseling last van zijn rechter oog. Het oog zag er rood uit en was gezwollen. Hij had er duidelijk pijn aan want hij kneep zijn oogje ook helemaal dicht. Omdat Bowie een temperamentvol hondje is, zoals het een echte Terriër betaamt, was het onmogelijk om zijn oogje goed te kunnen onderzoeken. Omdat het oogje er ontstoken uit zag, kreeg Bowie druppeltjes mee voor in het oog, tegen oogontsteking. Daarnaast moest hij een kap op, om te voorkomen dat hij zijn oogje kapot zou krabben. 

 
Twee dagen later echter, bracht Bowie alweer een bezoek aan de praktijk. Er zat geen verbetering in. Er kwam nu ook viezigheid uit zijn oog, en het was nog steeds erg pijnlijk. Zijn baasjes konden de oogdruppels er met geen mogelijkheid in krijgen. Toen is besloten om Bowie een klein roesje te geven zodat we het oog beter konden onderzoeken. En toen werd de boosdoener vrijwel direct gevonden. Bowie had een grasaar in zijn oogje zitten! 
 
Dieren met grasaren zien we vaker in de zomermaanden. Grasaren hebben een scherpe punt aan de voorkant, en weerhaakjes aan de achterkant. Ze groeien op hoge wilde grassen en breken soms af als dieren er langs lopen. Ze komen in het oog of oor terecht en kunnen door de weerhaakjes maar één kant op, naar binnen. We zien ze ook regelmatig in het zachte weefsel tussen de tenen. 
 
Wanneer een dier een grasaar in het oor heeft, zal het dier na een wandeling plotseling schudden met de kop, ineens janken of piepen, en zich vreemd gedragen. Wanneer een dier een grasaar in de poot heeft zal hij veelvuldig likken en soms bijten aan zijn pootje. Een dier met een grasaar in het oog krabt vaak met zijn pootje over zijn oog en knijpt het oog dicht. Het oog kan rood, gezwollen en geïrriteerd raken. In het ergste geval kan een beschadiging van het oog tot gevolg hebben.
 
Een grasaar kan jeuken maar is ook vaak erg pijnlijk. Voor het lichaam zijn grasaren lichaamsvreemd, en het reageert hier meestal op met een ontsteking. Op die manier probeert het lichaam zelf het lichaamsvreemde voorwerp eruit te zweren. Dit gaat vaak met ontstekingsmateriaal (pus) gepaard. Zo’n ontstekingsreactie zagen we ook bij Bowie. Toch gaat een grasaar meestal niet vanzelf weg. Ook omdat het zoveel irritatie geeft en soms blijvende beschadigingen kan veroorzaken, moet een grasaar, bijna altijd onder sedatie, verwijderd worden. Indien nodig wordt de ontsteking daarna bestreden met antibiotica. 
 
Nadat de grasaar uit Bowie’s oog verwijderd was ging het gelukkig snel bergopwaarts. Bowie kreeg nog een oogzalf mee tegen de ontsteking en na een aantal dagen zag het oogje van Bowie er al veel beter uit. Nu, een maand later, is Bowie het voorval alweer helemaal vergeten en geniet hij weer heerlijk van de lange wandelingen met zijn baasje. 
 
Bowie grasaar in oog
de grasaar in het oog van Bowie
Bowiegrasaarverwijderd
de grasaar is verwijderd
Bowie hond grasaar oog
Bowie weer helemaal in orde!